Wybrane premiery Planete
Przegląd części majowej oferty kanału
temat wieczoru: 1 maja – Święto Pracy
Strajk u McDonalda
film dokumentalny, Francja, 2002, 54 min.
Reżyseria: Alima Arouali, Anne Galand
Emisja: środa, 30 kwietnia 2003, godz. 20.45
Młodzi pracownicy wielkich firm nie zawsze są świadomi swoich praw, a jeśli nawet je znają, boją się o nie walczyć. Do tej grupy nie należy na pewno obsługa jednej z francuskich restauracji sieci McDonald’s, która postanowiła zadbać o lepsze warunki pracy.
Zimą 2002 roku 40 młodych pracowników McDonalda z Faubourg Saint–Denis w Paryżu strajkowało przez 115 dni. Większość z nich to Arabowie i Murzyni z biednych przedmieść stolicy Francji. Ich walka, mająca na celu zmianę polityki ajenta wobec personelu, zakończyła się sukcesem strajkujących. Aby wygrać, musieli zapoznać się z kodeksem pracy i światem związków zawodowych.
temat wieczoru: 1 maja – Święto Pracy
Gdy zamykają fabrykę
film dokumentalny, Francja, 1996, 90 min.
Reżyseria: Richard Copans
Emisja: środa, 30 kwietnia 2003, godz. 21.45
Czy strajki z 1968 roku wpłynęły na losy francuskiej fabryki Wonder?
10 czerwca 1968 w zakładach Wonder we francuskiej miejscowości Saint-Ouen zakończył się strajk okupacyjny, który trwał kilka tygodni. Był to przełomowy moment w historii fabryki. Film opowiada o zmianach, do których wówczas doszło, a także o transformacji tamtejszych związków zawodowych.
temat wieczoru: muzyka cygańska
Historia zespołu Taraf de Haidouks
film dokumentalny, 52 min.
Reżyseria: brak danych
Emisja: czwartek, 01 maja 2003, godz. 20.45
Film opowiada o zespole Taraf de Haidouks grającym tradycyjną muzykę cygańską.
Grupa muzyczna Taraf de Haidouks składa się z kilkunastu rumuńskich muzyków, zarówno bardzo młodych, jak i osób w podeszłym wieku. Wykonywane przez zespół piosenki wywodzą się z tradycyjnego cygańskiego repertuaru, ale można w nich doszukać się także wpływów bałkańskich i perskich. Muzycy grają na akordeonie, kontrabasie, cymbałach i skrzypcach. W 1990 roku grupę odkryli Brukselczycy Stéphane Caro i Michel Winter, którzy zorganizowali kilka koncertów Taraf de Haidouks w Belgii i zaprezentowali zespół pewnemu producentowi. Muzycy zaczęli koncertować w Europie Zachodniej. Grupa szybko zdobywała popularność. Zostali zaproszeni do programu telewizyjnego przez znanego skrzypka Yehudi Menuhina, zagrali podczas pokazu mody projektanta Yamamoto, wystąpili w Royal Festival Hall w Londynie, a gazeta „The Independent” nazwała ich „najbardziej niesamowitym cygańskim zespołem na świecie”.
temat wieczoru: muzyka cygańska
Gitarzysta o dłoniach ze srebra
film dokumentalny, 43 min.
Reżyseria: brak danych
Emisja: czwartek, 01 maja 2003, godz. 21.40
Portret jednego z najbardziej znanych cygańskich gitarzystów Ricardo Baliardo, alias Manitas de Plata.
Ricardo Baliardo urodził się w 1921 roku we francuskim Sète. Będąc młodym chłopakiem, co roku grał na gitarze podczas pielgrzymek do Saintes Maries de la Mer. Już wtedy wyróżniał się swoim talentem spośród innych gitarzystów. Mimo braku wykształcenia, a zwłaszcza nieznajomości liter oraz nut, stał się wirtuozem gitary i zyskał sobie przydomek Manitas de Plata, co znaczy „dłonie ze srebra”. Jego kariera nabrała rozmachu, kiedy na wystawie zdjęć zorganizowanej w USA przez przyjaciela artysty, pewien Amerykanin rozpoznał gitarzystę, którego muzyka kiedyś bardzo mu się spodobała. Odnalazł Manitas de Plata i namówił do nagrania płyty. Cygan zgodził się, ale postawił warunek: ekipa techniczna musiała przyjechać do niego. Po tym wydarzeniu do gitarzysty zaczęli zgłaszać się agenci z propozycjami koncertów. Jeden z nich zaprosił artystę na trzy występy w nowojorskim Carnegie Hall. Czwarty koncert w tym budynku odbył się na żądanie publiczności. Podobno kiedy w 1964 roku Picasso usłyszał muzyka, wykrzyknął: „On jest wart więcej niż ja!”. Od 1967 roku Manitas de Plata podróżował po całym świecie, aby dawać koncerty. Towarzyszyli mu muzycy i rodzina, z którą był bardzo związany. W latach 70. jego kuzyni założyli zespół „Gipsy Kings”.
temat wieczoru: historia
Nazizm – przestroga historii: Wódz narodu (1/6)
film dokumentalny, Wlk. Brytania, 1997, 48 min.
Reżyseria: Laurence Rees
Emisja: sobota, 03 maja 2003, godz. 20.45
Seria przedstawiająca okoliczności dojścia do władzy i upadku nazistów w Niemczech w latach trzydziestych 20. wieku.
Po klęsce Niemiec w pierwszej wojnie światowej, w państwie tym panowały bardzo złe nastroje. Sprzyjało to szerzeniu się radykalnych poglądów. Niektórzy przyłączali się do komunistów dążących do wywołania światowej rewolucji, inni dali się ponieść hasłom socjalistyczno – nacjonalistycznej partii NSDAP, której przywódcą był Adolf Hitler. Po nieudanym puczu w Monachium w 1932 roku organizacja ta pozostawała na marginesie niemieckiego życia politycznego. Niestety, kryzys gospodarczy z 1929 roku przyczynił się do wzrostu popularności haseł antysemickich i populistycznych. W 1932 roku Hitler przegrał wybory prezydenckie z Hindenburgiem, ale już rok później został mianowany kanclerzem Niemiec. Konserwatywna prawica, która zgodziła się, aby zajął to stanowisko, łudziła się, że będzie w stanie go kontrolować.
Nazizm – przestroga historii: Hitlerowskie Niemcy (2/6)
film dokumentalny, Wlk. Brytania, 1997, 48 min.
Reżyseria: Laurence Rees
Emisja: sobota, 03 maja 2003, godz. 21.45
Seria przedstawiająca okoliczności dojścia do władzy i upadku nazistów w Niemczech w latach trzydziestych 20. wieku.
Po objęciu przez Hitlera urzędu kanclerza, w Niemczech zapanowała dyktatura nazistów, a wraz z nią dyskryminacja rasowa, represje i interwencje państwa w funkcjonowanie gospodarki. W Dachau założono pierwszy obóz koncentracyjny. Po 1934 roku miejsce SA, organizacji paramilitarnej NSDAP, której przywódcy zostali wymordowani po tym, jak skłócili się z Hitlerem, zajęły oddziały SS. Wskutek ostrej polityki antysemickiej, niemieccy Żydzi byli coraz bardziej terroryzowani, a 1937 roku wielu z nich padło ofiarą masowych mordów. Film udowadnia, że reżim panujący w Niemczech przed drugą wojną światową nie był wcale efektem systematycznej realizacji zamierzeń Hitlera, ale chaotycznymi rządami konkurujących ze sobą przywódców z kręgów NSDAP.
Nazizm – przestroga historii: Niedoszły sojusznik (3/6)
film dokumentalny, Wlk. Brytania, 1997, 48 min.
Reżyseria: Laurence Rees
Emisja: sobota, 10 maja 2003, godz. 20.45
Seria przedstawiająca okoliczności dojścia do władzy i upadku nazistów w Niemczech w latach trzydziestych 20. wieku.
Po objęciu władzy Hitlera ogarnęła obsesja wielkości narodu niemieckiego i poszerzania jego „przestrzeni życiowej”. Aby ją zdobyć, zbroił wojsko łamiąc postanowienia Traktatu Wersalskiego z 1919 roku. W 1936 armia niemiecka liczyła ponad 100 tysięcy ludzi. Limit żołnierzy wyznaczony przez układ został więc przekroczony. Dwa lata później hitlerowska Rzesza anektowała Austrię i czechosłowackie Sudety. Na początku 1939 roku powstało zależne od Niemiec państwo słowackie. Kolejnym etapem podbojów Hitlera miała być Polska.
Nazizm – przestroga historii: W okupowanej Polsce (4/6)
film dokumentalny, Wlk. Brytania, 1997, 49 min.
Reżyseria: Laurence Rees
Emisja: sobota, 10 maja 2003, godz. 21.45
Seria przedstawiająca okoliczności dojścia do władzy i upadku nazistów w Niemczech w latach trzydziestych 20. wieku.
We wrześniu 1939 roku faszystowskie Niemcy zaatakowały Polskę i rozpoczęły okupację kraju polegającą na represjonowaniu i germanizowaniu ludności. Jednym z założeń hitlerowców było także realizowanie idei wyższości rasy aryjskiej nad innymi. Konsekwencją tego była eksterminacja narodów: żydowskiego i cygańskiego.
Nazizm – przestroga historii: Droga do Treblinki (5/6)
film dokumentalny, Wlk. Brytania, 1997, 49 min.
Reżyseria: Laurence Rees
Emisja: sobota, 17 maja 2003, godz. 20.45
Seria przedstawiająca okoliczności dojścia do władzy i upadku nazistów w Niemczech w latach trzydziestych 20. wieku.
W czerwcu 1941 roku hitlerowskie Niemcy zaatakowały ZSRR. Za wojskiem na Wschód podążyły „einsatzgruppen” mające przeprowadzić eksterminację narodu żydowskiego. Na początku represjonowano Żydów każąc im nosić żółte gwiazdy i deportując ich, a potem naziści rozpoczęli masowe mordowanie. Niemieckie dowództwo starało się ukryć przed światem tę zaplanowaną masakrę.
Nazizm – przestroga historii: Ostateczna rozgrywka (6/6)
film dokumentalny, Wlk. Brytania, 1997, 49 min.
Reżyseria: Laurence Rees
Emisja: sobota, 17 maja 2003, godz. 21.45
Seria przedstawiająca okoliczności dojścia do władzy i upadku nazistów w Niemczech w latach trzydziestych 20. wieku.
W 1943 roku skończyły się faszystowskie rządy Mussoliniego we Włoszech. Niemieccy faszyści utrzymywali się jeszcze u władzy, ale zaczęli mieć problemy na froncie. Na Wschodzie przegrywali z armią radziecką. Nękany bombardowaniami naród niemiecki, choć nie był informowany o klęskach wojska, tracił pewność siebie.
temat wieczoru: wyścigi samochodowe
Wyścigi na niebiesko – Matra (1/2) i (2/2)
film dokumentalny, Francja, 1999, 2 części x 60 min.
Reżyseria: Fabrice Maze
Emisja: poniedziałek, 05 maja 2003
Matra, francuski konstruktor samochodów, zapisała się w historii wyścigów samochodowych jako zdobywca prestiżowych tytułów.
W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych francuska stajnia Matra wygrywała najważniejsze zawody, w tym wyścigi Formuły 1 i Le Mans. Film opowiada historię tej grupy, która zaczęła swoją działalność od zera, a stała się jednym z najbardziej liczących się konstruktorów samochodów. W dokumencie wykorzystano interesujące wywiady i materiały archiwalne.
temat wieczoru: 100. rocznica śmierci Paula Gauguin
Gauguin: wilk na wolności
film dokumentalny, Francja, 1998, 51 min.
Reżyseria: Sylvie Ros
Emisja: czwartek, 08 maja 2003
Portret słynnego francuskiego malarza, Paula Gauguin.
Paul Gauguin urodził się w 1848 roku w Paryżu. Jego matka była wnuczką Peruwiańczyka, co artysta lubił podkreślać. Kiedy był dzieckiem spędził kilka lat w Limie. Po ukończeniu edukacji najpierw pracował w firmie handlowej, a potem, jako finansista (na giełdzie, na której pracował do jej zamknięcia 1882 roku). Zarabiał wtedy wystarczająco dużo pieniędzy, aby prowadzić wygodne życie. Ożenił się z Dunką Mette Gad. Pasjonował się sztuką. W wolnym czasie malował. Początkowo identyfikował się z impresjonistami, ale zrażony atmosferą, jaka panowała w tym środowisku, odłączył się od nich, aby prowadzić własne artystyczne poszukiwania. Pod koniec lat osiemdziesiątych był już uznanym artystą. W międzyczasie zainteresował się także rzeźbą. W 1886 roku osiedlił się w bretońskiej miejscowości Pont – Aven, gdzie dołączyli do niego jego uczniowie. Wspólnie dali początek trendowi malarskiemu zwanemu właśnie „Pont – Aven”. Zachwycony wiejskimi pejzażami i małymi miasteczkami okolicy, w której mieszkał, Gauguin malował wieśniaków, zwierzęta i sceny z życia prowincji. Problemy finansowe sprawiły, że postanowił wyjechał do Panamy. Po wielu przygodach, w końcu trafił na Martynikę. Od lat pociągały go egzotyczne kraje. Marzył o szczęśliwej krainie pełnej „dobrych dzikusów” – takiej, jakie opisywano w osiemnastowiecznych opowiadań o utopijnych społeczeństwach. Podczas pobytu w dalekich krajach jego paleta zmieniła się – kolory stały się bardziej intensywne. Miało to duży wpływ na jego twórczość po powrocie do ojczyzny. W późniejszym okresie Gauguin spędził pewien czas na Południu Francji, gdzie pracował wspólnie z Van Goghiem. Jednak między artystami nie układało się najlepiej: dawny finansista z trudem znosił egzaltowany charakter kolegi. Podczas jednej z kłótni Van Gogh odciął sobie ucho. Gauguin powrócił do Bretanii, a w 1891 roku zdecydował się wyjechać na Tahiti. Francuskie władze powierzyły mu zadanie utrwalania na płótnie miejscowych zwyczajów i egzotycznych pejzaży. W szczególny sposób Gauguin interesował się twarzami tubylców. Jego styl wciąż ewoluował oddalając się coraz bardziej od naturalizmu. Po pewnym czasie malarz powrócił do Francji, gdzie wystawił najnowsze prace. Spotkało je dość chłodne przyjęcie. W 1895 roku po raz drugi udał się na Tahiti. Problemy osobiste, zdrowotne i finansowe nasiliły ogarniające artystę przygnębienie. Ostatnie lata życia spędził w samotności na wyspie Atuona, na Markizach. Zmarł w 1903 roku. Pozostawił po sobie dorobek, który miał duży wpływ na malarzy 20. wieku – zwłaszcza na kubistów.
temat wieczoru: 100. rocznica śmierci Paula Gauguin
Ostatnie złudzenia Gauguina
film dokumentalny, Francja, 2001, 52 min.
Reżyseria: Mario Forgès Davanzati, Blandine Dumazel
Emisja: czwartek, 08 maja 2003
Dwa ostatnie lata z życia francuskiego malarza Paula Gauguin.
Film opowiada o dwóch ostatnich latach życia Gaugina, które spędził na Markizach. Autorzy starają się nie ulegać stereotypowym sądom o osobie i pracy malarza. Choć chcą wiernie oddać historyczne fakty, decydują się na pełen emocji sposób opowiadania o artyście przedkładając go nad „chłodne” analizy.
temat wieczoru: problemy współczesnego sportu
Gorączka złota (1/2)
film dokumentalny, Szwecja, 2000, 52 min.
Reżyseria: Johan Åsard, Folke Ryden
Emisja: poniedziałek, 12 maja 2003, godz. 20.45
Przez ponad dwa lata ekipa filmowców obserwowała przygotowania lekkoatletów, trenerów, menedżerów i sponsorów do Igrzysk Olimpijskich Sydney 2000. Efektem tej pracy jest dokument o problemach współczesnego sportu. Tematem pierwszej części filmu jest doping.
Obecnie złoty medal olimpijski to nie tylko wielka satysfakcja i miejsce w pamięci kibiców, ale również sława i lukratywne kontrakty ze sponsorami. Dlatego też zawodnicy starają się, jak mogą, by stanąć na najwyższym podium. Trenują z zacięciem i stosują specjalne diety. Niektórzy z nich, obawiając się, że trening nie wystarczy, aby pokonać rywali, sięgają po różne chemiczne specyfiki. Oprócz dozwolonych substancji, które pomagają lepiej wykorzystywać możliwości organizmu, zażywają także zakazane środki dopingujące mające negatywny wpływ na zdrowie fizyczne i psychiczne. Naukowcy wciąż unowocześniają metody wykrywania „koksu”, ale jednocześnie nieuczciwe laboratoria pracują nad coraz trudniejszymi do zidentyfikowania nielegalnymi substancjami. Za kulisami sportowych imprez trwa zatem wyścig – o zdrowie sportowców i uczciwą rywalizację.
temat wieczoru: problemy współczesnego sportu
Gorączka złota (2/2)
film dokumentalny, Szwecja, 2000, 52 min.
Reżyseria: Johan Åsard, Folke Ryden
Emisja: poniedziałek, 12 maja 2003, 21.40
Sportowcy uzyskują obecnie rezultaty, o których ich koledzy sprzed kilkudziesięciu lat mogli tylko pomarzyć. Możliwości ludzkiego organizmu są jednak ograniczone. Czy lekkoatleci będą próbowali pokonać tę granicę? Czy będą częściej sięgać po doping? A może po coś jeszcze bardziej skutecznego, ale i szkodliwego zarazem? Johan Åsard i Folke Ryden zastanawiają się nad tymi problemami w drugiej części swojego dokumentu.
Co się stanie, kiedy padnie rekord, którego nikt nie będzie mógł pobić, kiedy lekkoatleci nie będą już w stanie osiągać coraz lepszych wyników, gdyż dojdą do granicy swoich fizycznych możliwości? To pytanie zadają sobie organizatorzy zawodów, sportowe federacje, media, a nawet sponsorzy, którzy używają wizerunku najlepszych sportowców do reklamowania swoich produktów. Pesymiści uważają, że nie tylko wzmogą się poszukiwania trudnych do wykrycia zakazanych środków dopingujących, ale także może dojść do manipulacji genetycznych. Prawdziwy koszmar...
temat wieczoru: głośne przestępstwa
Ręce do góry
film dokumentalny, Francja, 1998, 56 min.
Reżyseria: Solveig Anspach
Emisja: środa, 14 maja 2003, godz. 20.45
Film o kobietach, które obrabowały siedem banków w regionie francuskiego miasta Avignon.
Między 1989 a 1990 rokiem pięć kobiet, które znały się od dziecka, zorganizowało kilka napadów na banki. W czasie dokonywania rabunku uzbrojone były w pistolety-straszaki Ich łupem padło prawie 330 000 franków francuskich. Złodziejki, które chciały w łatwy, choć nieuczciwy sposób, zapewnić sobie luksusowe życie, szybko wydały pieniądze w miejscowym supermarkecie. Na początku nie zdawały sobie sprawy z wagi popełnianych przestępstw. Jednak po aresztowaniu (kobiety zostały złapane na gorącym uczynku podczas ósmego napadu) zaczęły zastanawiać się nad swoim postępowaniem.
temat wieczoru: głośne przestępstwa
Bez wyraźnych motywów
film dokumentalny, Belgia, 72 min.
Reżyseria: José Dessart, Léon Michaux
Emisja: środa, 14 maja 2003, godz. 22.10
Na początku lat osiemdziesiątych Belgię sterroryzowała seria brutalnych napadów. Autorzy filmu zastanawiają się, czy śledztwo w sprawie tej zbrodni zostało przeprowadzone prawidłowo.
„Mordercy z Brabancji” (tak określa się w Belgii sprawców serii okrutnych przestępstw sprzed 20 lat) napadali głównie na supermarkety. Zabili 28 osób, a kilkadziesiąt ranili. 9 listopada 1985 roku zorganizowali ostatni skok, po czym zniknęli zostawiając po sobie spalony samochód i broń, którą wyrzucili do kanału. Śledztwo prowadzone było pośpiesznie i chaotycznie. Jedni twierdzili, że poszukiwani to po prostu niebezpieczni bandyci, którzy dla zysku są w stanie popełniać najgorsze zbrodnie. Inni z kolei utrzymywali, że zabójcy byli terrorystami chcącymi zaszantażować polityków. Zwolennicy tej hipotezy szukali winnych zarówno wśród skrajnej prawicy, jak i w pewnych instytucjach państwowych. Sejm powołał dwie komisje, ale nie zdołały one wyjaśnić sprawy. Pojawiły się plotki, że śledztwo prowadzone przez policję było blokowane. „Mordercy z Brabancji” nie zostali odnalezieni. Dochodzenie w tej sprawie wciąż trwa. Autorzy dokumentu postanowili powrócić do tragedii sprzed prawie 20 lat. Spotkali się ze świadkami tamtych wydarzeń i policjantami. Występujący w filmie dziennikarz, René Haquin, który od samego początku śledził poczynania organów odpowiedzialnych za odnalezienie zbrodniarzy, zadaje trudne pytania i przedstawia swoje hipotezy.
temat wieczoru: reżyserzy; okazja: Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes
Reżyserzy: Steven Spielberg
film dokumentalny, 2000, 58 min.
Reżyseria: brak danych
Emisja: czwartek, 15 maja 2003, godz. 20.45
Portret amerykańskiego reżysera Stevena Spielberga.
Steven Spielberg urodził się w 1946 roku w Cincinnatti w amerykańskim stanie Ohio. Pierwszy film nakręcił w wieku 16 lat. Drzwi do kariery otworzył mu „Amblin’” pokazywany na festiwalu w Atlancie w 1969 roku. Reżyser zdobył wielką popularność pełnymi efektów specjalnych filmami akcji, przygodowymi i science – fiction. W późniejszych latach zrealizował także kilka poważnych dramatów, które odniosły światowy sukces. Spielberg uważany jest za reżysera, który odniósł najwięcej sukcesów w historii kina. Siedem z jego filmów znalazło się w dwudziestce najbardziej dochodowych obrazów. Kilka razy otrzymywał Oscary i Złote Globy. Od wielu lat jest także producentem. W dokumencie przedstawiającym jego sylwetkę wypowiadają się znani aktorzy ze świata filmu tacy, jak: Harrison Ford, Tom Hanks, czy Jeff Goldblum. Widzowie mają także okazję obejrzeć fragmenty jego filmów: „Indiana Jones”, „Szeregowiec Ryan”, „Amistad”, „Lista Schindlera”, „Park jurajski”, „Hak”, „Na zawsze”, „Imperium słońca”, „Amblin’”, „Escape to nowhere”, „Firelight”, „Szczęki”, „Bliskie spotkania trzeciego stopnia”, „1941”, „E. T.”.
temat wieczoru: reżyserzy; okazja: Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes
Reżyserzy: Martin Scorsese
film dokumentalny, 58 min.
Reżyseria: brak danych
Emisja: czwartek, 15 maja 2003, godz. 21.45
Portret amerykańskiego reżysera Martina Scorsese.
Martin Scorsese urodził się w 1942 roku w Nowym Jorku. W tym samym mieście ukończył uniwersyteckie studia filmowe. Filmy zaczął kręcić pod koniec lat pięćdziesiątych, ale rozgłos zyskał dużo później – kiedy w latach siedemdziesiątych zrealizował „Ulice nędzy” i „Taksówkarza”. W dokumencie o Martinie Scorsese wykorzystano wypowiedzi Willema Dafoe, Jodie Foster, Joe’go Pesci oraz fragmenty filmów: „Taksówkarz”, „Ulice nędzy”, „Wiek niewinności”, „Boxcar Bertha”, „New York, New York”, „Wściekły byk”, „Po godzinach”, „Kolor pieniędzy”, „Chłopcy z ferajny”, „Przylądek strachu”.
temat wieczoru: seksapil
Dzieje seksapilu
film dokumentalny, 52 min.
Reżyseria: brak danych
Emisja: poniedziałek, 19 maja 2003, godz. 20.45
Seksapil, to „coś”, co pomaga uwodzić, ewoluuje wraz z modą i społeczeństwem. Pojmowany może być na różne sposoby nie tylko przez przedstawicieli odmiennych kultur, ale także środowisk.
Bardzo trudno jest zdefiniować seksapil, tak jak trudno jest jasno wytłumaczyć, dlaczego ktoś wydaje się bardziej pociągający niż przeciętni ludzie. Można jednak wskazać kilka elementów wyglądu i zachowań, które uważane są za seksowne. Podobnie jak u innych żywych istot, dobra prezencja odgrywa u człowieka ważną rolę w uwodzeniu, ale ten ostatni bardziej niż inne stworzenia potrafi zmieniać swój wygląd. Gdy chce oczarować drugą osobę, musi jednak pamiętać, że sama uroda nie wystarczy, by wzbudzić długotrwałe zainteresowanie. Znaczenie może mieć także intelekt, charakter, pozycja społeczna, czy też dostatek materialny. Wygląd i zachowania uważane za seksowne zmieniają się wraz z upływem lat. Jeszcze na początku 20. wieku strój odkrywający kobiece kostki uważano za prowokację seksualną. Po stu latach nie robi to już żadnego wrażenia. Posługując się materiałami archiwalnymi autorzy filmu przypominają, jak ewoluował seksapil od początku historii kina.
temat wieczoru: „seks biznes”
Tajemnicza historia „Chippendales”
film dokumentalny, Wlk. Brytania, 1998, 52 min.
Reżyseria: Andrex Webb
Emisja: środa, 21 maja 2003, godz. 21.40
Między 1987 a 1993 rokiem FBI prowadziło śledztwo w sprawie zabójstwa Nicka de Noi, który był współpracownikiem założyciela grupy „Chippendales”.
Historia grupy erotycznych tancerzy „Chippendales” mogłaby posłużyć za scenariusz filmu kryminalnego. Zespół rozpoczął swoją działalność w 1979 roku. W drugiej połowie lat osiemdziesiątych założyciel grupy był na skraju bankructwa. Wbrew wszelkiej logice, wymyślił sobie, że śmierć współpracującego z nim producenta, położy kres jego problemom finansowym. FBI długo nie mogła ustalić, kto zamordował Nicka de Noi. Po latach menedżer „Chippendales” trafił do więzienia, gdzie popełnił samobójstwo.
temat wieczoru: najnowsza historia Czech
Tu mówi Praga – Drugi proces Artura Londona (emisja filmu nie została jeszcze potwierdzona)
film dokumentalny, Francja, 1971, 30 min.
Reżyseria: Chris Marker
Emisja: sobota, 24 maja 2003, godz. 22.00
Znany dokumentalista Chris Marker odwiedził z kamerą ekipę, która zrealizowała film o procesie Artura Londona w 1952 roku.
W latach pięćdziesiątych były minister spraw zagranicznych Czechosłowacji, Artur London, został skazany na dożywocie za działanie na szkodę państwa. Oskarżony zmuszony został do wygłoszenia deklaracji, w której stwierdzał, że nie zawsze był „prawdziwym komunistą”. London został wypuszczony w 1955 roku, a kilkanaście lat później napisał książkę, w której opowiedział, o tym jak w czasach najgorszego komunizmu zmuszano ludzi do wygłaszania samokrytycznych przemówień. W filmie Markera wykorzystane zostały wypowiedzi samego Londona.
temat wieczoru: tenis, okazja: turniej Roland Garros
Saga Bjorna Borga
film dokumentalny, Wlk. Brytania, 1998, 54 min.
Reżyseria: Folke Ryden
Kanał: PLANETE
Emisja: poniedziałek, 02 czerwca 2003, godz. 20.45
Portret jednego z najbardziej utytułowanych tenisistów świata, Bjorna Borga.
Borg urodził się w 1956 roku w Sodertalje w Szwecji. Od 1973 roku grał w tenisa zawodowo. Pięciokrotnie wygrał prestiżowy turniej wielkoszlemowy Wimbledon i sześć razy Roland Garros. Był jednym z najlepszych i najbogatszych zawodników światowego tenisa. W 1983 roku zakończył karierę i stał się najmłodszym tenisistą – emerytem. Szwedzki film przedstawia sylwetkę Bjorna Borga i obala mity, które przez lata narastały wokół jego postaci.
temat wieczoru: tenis, okazja: turniej Roland Garros
Francuscy mistrzowie: Yannick Noah
film dokumentalny, Francja, 2000, 52 min.
Reżyseria: Laurent Germain-Maury
Kanał: PLANETE
Emisja: poniedziałek, 02 czerwca 2003, godz. 21.40
Portret jednego z najlepszych zawodników w historii francuskiego tenisa, Yannicka Noaha.
Yannick Noah urodził się w 1960 roku w miejscowości Sedan. Jako młody chłopak trenował grę w tenisa pod nadzorem francuskiej federacji. Popularność wśród rodaków zdobył po wygraniu w 1983 roku turnieju Roland Garros. Był pierwszym Francuzem od 1946, któremu udało się tego dokonać. Po zakończeniu kariery zawodnika został trenerem. Wraz z męską reprezentacją swego kraju dwukrotnie zdobył Puchar Davisa: w 1991 i 1996 roku. Rok po tym ostatnim zwycięstwie rozpoczął pracę z drużyną kobiecą, z którą wywalczył Fed Cup, czyli Puchar Federacji. W 1998 zrezygnował z pracy w reprezentacji. W ostatnich latach dał się poznać jako piosenkarz. Znany jest także ze swojej działalności charytatywnej.
temat wieczoru: 50. rocznica zdobycia Mount Everest
Za wszelką cenę zdobyć Everest
film dokumentalny, Francja, 1999, 56 min.
Reżyseria: Jean Afanassieff
Kanał: PLANETE
Emisja: wtorek, 27 maja 2003, godz. 20.45
Relacja z próby zdobycia Everestu, dwadzieścia lat po tym, jak pierwsza ekspedycja francuska dotarła do wierzchołka tej najwyższej góry świata.
15 października 1978 roku, o godzinie 13, pierwsza ekspedycja francuska, w skład której wchodziło czterech alpinistów, osiągnęła szczyt góry Mount Everest (8848 m). Była to osiemdziesiąta pierwsza wyprawa zorganizowana od 1953 roku, kiedy to według oficjalnych danych po raz pierwszy ludzka stopa stanęła na tym najwyższym szczycie świata. W roku 1998 dwóch członków dawnej francuskiej ekipy znowu wyruszyło na Everest. Film opowiada o ekspedycji oraz o ewolucji alpinizmu. Wyprawy na Mount Everest były dla wielu ludzi okazją do ustanawiania różnych rekordów, na przykład: pierwsza samotna wyprawa, pierwsza wyprawa bez butli tlenowej, pierwsza kobieta – zdobywca.
temat wieczoru: 50. rocznica zdobycia Mount Everest
Hillary i Tenzing – zdobywcy Mount Everest
film dokumentalny, Wlk. Brytania, 1997, 59 min.
Reżyseria: David Upshal
Kanał: PLANETE
Emisja: wtorek, 27 maja 2003, godz. 21.45
29 maja 1953 roku Nowozelandczyk Edmund Hillary i pochodzący z Nepalu Norgay Tenzing stanęli na wierzchołku Mount Everest. Byli pierwszymi ludźmi, którzy dokonali tego wyczynu. Niestety o ich wyprawie mówiło się wówczas bardzo dużo nie tylko z powodu wydarzenia, jakim było zdobycie najwyższej góry świata, ale także i w kontekście konfliktów politycznych nękających Azję.
Udział w ekspedycji Nowozelandczyka, czyli obywatela kraju anglosaskiego, nie mógł podobać się rządowi Indii, które kilka lat wcześniej przestały być brytyjską kolonią. W tym samym czasie Chiny okupowały Tybet odcinając w ten sposób jedną z dróg prowadzących na szczyt Mount Everest, a w Indii i w Nepalu aktywnie działali komuniści będący wówczas w obozie przeciwnym do tego, w którym znalazła się Wielka Brytania. W niektórych środowiskach zaczęto toczyć spory, czy wyczyn należy przypisać Azjatom, czy Anglosasom. Doszło do tego, że Tenzing i Hillary podpisali oświadczenie, głoszące, że na szczyt Mount Everest weszli niemal jednocześnie. Jednak w 1955 roku Tenzing wyznał, iż na wierzchołku najwyższej góry świata stanął tuż po Hillarym. Zaznaczył przy tym, że kolejność nie miała dla niego żadnego znaczenia. Obaj zdobywcy krytykowali łączenie polityki z alpinizmem.
temat wieczoru: 50. rocznica zdobycia Mount Everest
Tajemnica Mount Everest
film dokumentalny, Francja, 1999, 34 min.
Reżyseria: Thierry Pelissier
Kanał: PLANETE
Emisja: wtorek, 27 maja 2003, godz. 22.45
George Mallory i Andrew Irvine mogli być pierwszymi ludźmi, którzy zdobyli Mount Everest, choć oficjalne źródła podają inne nazwiska.
Brytyjczyk George Mallory uczestniczył w trzech wyprawach na Mount Everest. Pierwsza, dowodzona przez Howarda – Bury’ego, odbyła się w 1921 roku. Kolejna miała miejsce rok później. Żadna z nich nie dotarła do szczytu góry. Trzecia ekspedycja zakończyła się tragicznie. Nie wróciło z niej kilku uczestników, w tym Mallory i Irvine. Widziano, jak szli po grzbiecie prowadzącym ku wierzchołkowi Mount Everest, a w 1999 roku znaleziono ciało Mallory’ego w pobliżu szczytu góry. Nie wiadomo jednak, czy jemu i Irvinowi udało się do niego dojść. To chyba jedna z największych zagadek alpinizmu.
temat wieczoru: konflikt zbrojny w Czeczenii
Narodziny nowego imperium
film dokumentalny, Holandia, 1999, 43 min.
Reżyseria: Jos de Putter
Kanał: PLANETE
Emisja: środa, 28 maja 2003, godz. 20.45
Choż Ahmed Nuchajew dla jednych jest groźnym bandytą, a dla innych bojownikiem o niepodległą Czeczenię. Jedno zdaje się nie ulegać wątpliwości: człowiek ten od lat, z mniejszym lub większym skutkiem, usiłuje wpływać na losy swojej ojczyzny.
W latach siedemdziesiątych Czeczeniec Nuchajew wyjechał do Moskwy na studia. Założył tam grupę, która miała na celu uniezależnienie Czeczenii od ZSRR. Z czasem ten opozycyjny ruch przemienił się w mafię. Niektórzy twierdzili wręcz, że Nuchajew kontrolował moskiewski półświatek. Kiedy w Czeczenii wybuchła wojna, rebelianci byli dofinansowywani brudnymi pieniędzmi jego mafii. Choć wiadomo było, czym parał się Nuchajew, rosyjskie władze nie zastosowały wobec niego żadnych radykalnych środków. Co prawda, był kilka razy aresztowany, ale zawsze uwalniano go, albo uciekał. Jest postacią bardzo kontrowersyjną. Jedni uważają go za zwykłego przestępcę, który ubija interesy zasłaniając się wzniosłymi hasłami, inni chcą w nim widzieć współczesnego Robin Hooda, który w nieuczciwy sposób zarabia pieniądze po to, by wspomóc potrzebujących. Nie ma natomiast wątpliwości, że on sam także korzysta ze swoich „łupów”. Czeczeniec pokazuje się ze znanymi politykami, ubiera się we włoskie garnitury i jeździ drogimi samochodami. Od lat Nuchajew mówi o swoich planach utworzenia na Kaukazie wspólnoty ekonomicznej, która usprawniłaby współpracę między tamtejszymi państwami i doprowadziłaby do wspólnej eksploatacji złóż ropy naftowej, ale jak na razie na opowieściach się kończy. Reżyser Jos de Putter zainteresował się Czeczeńcem w latach dziewięćdziesiątych. Kiedy zaproponował zrealizowanie filmu dokumentalnego o nim, Nuchajew zgodził się, ale zażądał, żeby Holender opowiedział także o cierpieniu narodu czeczeńskiego. Filmowiec przystał na to i w 1998 roku wyruszył na Kaukaz. Towarzyszyli mu dwaj Polacy: operator Andrzej Adamczak i dźwiękowiec Łukasz Nowicki. „Nie martw się, jesteśmy z Polski” – mówili mu w czasie niebezpiecznej wyprawy.
temat wieczoru: konflikt zbrojny w Czeczenii
Wojna Babickiego
film dokumentalny, Wlk. Brytania, 2000, 50 min.
Reżyseria: Paul Yule
Kanał: PLANETE
Emisja: środa, 28 maja 2003, godz. 22.15
Do krajów zachodnich dociera bardzo mało informacji o wojnie w Czeczenii. O barbarzyństwach, do jakich dochodzi na Kaukazie, na ogół mówi się zdawkowo. Prawdę o tamtejszych wydarzeniach próbuje przekazać garstka dziennikarzy. Jednym z nich jest Andriej Babicki, który cierpiał z tego powodu represje.
Andriej Babicki, dziennikarz moskiewskiego Radia Swoboda, w swych reportażach potępia konflikt zbrojny w Czeczenii oraz opisuje niedolę wycieńczonej przez wojny ludności. Na początku 2000 roku Babicki zaginął. Wkróce okazało się, że został aresztowany przez Rosjan, którzy zarzucali mu współpracę z rebeliantami z Kaukazu. Nie wiadomo, jak potoczyłyby się jego losy, gdyby nie oburzenie opinii międzynarodowej, która potępiła uwięzienie dziennikarza. Reporter został uwolniony. Wydarzenia te zainspirowały reżysera Paula Yule’a do zrealizowania filmu dokumentalnego, który w 2001 roku otrzymał nagrodę UK Amnesty International Media.
temat wieczoru: taniec
Roztańczony świat
film dokumentalny, Wlk. Brytania, 2000, 50 min.
Reżyseria: brak danych
Kanał: PLANETE
Emisja: czwartek, 29 maja 2003, godz. 20.45
Historia popularnych tańców 20. wieku: twista, disco, break – dance’u i macareny.
W 1960 roku listy przebojów opanował „Twist” Chubby Checkera. Muzyka ta wywoływała radosny nastrój i ochotę na żywiołowe kręcenie się na parkiecie. W latach siedemdziesiątych bywalcy potańcówek przychylnie przyjęli nową modę: rytmy disco. Taniec był prosty i każdy mógł go opanować. W następnej dekadzie pojawił się kolejny muzyczno – taneczny trend. Nie powstał on na parkietach, ale w biednych dzielnicach dużych amerykańskich miast. Był to break – dance, który wymagał dużej sprawności fizycznej oraz długiego treningu. Jednocześnie USA podbił mało znany w Polsce „line – dancing”, spopularyzowany przez instruktorów aerobiku. W odróżnieniu od „break – dance’u” miał to być nieskomplikowany taniec na wiele okazji dla ludzi w każdym wieku. Początek lat dziewięćdziesiątych w dyskotekach to moda na latynoskie rytmy, a zwłaszcza na „Macarenę” – przebój hiszpańskiego zespołu „Los del Rio”.
temat wieczoru: taniec
Przetańczyć życie
film dokumentalny, Francja, 2002, 52 min.
Reżyseria: Marie Guiraud
Kanał: PLANETE
Emisja: czwartek, 29 maja 2003, godz. 21.35
Codzienne życie grupy ludzi biorących udział w amatorskich zawodach tanecznych.
Tancerze, o których opowiada film, są amatorami. Na co dzień wykonują różne zawody. Jedna z pań jest nauczycielką, inna asystentką dyrektora. Wśród panów można znaleźć emeryta, adwokata i strażaka. Ale w weekendy wszyscy mają to samo zajęcie. Ubrani w eleganckie stroje, w światłach reflektorów, starają się jak najlepiej wypaść w tanecznych mistrzostwach. Film opowiada o pasji, która ich łączy, a także o życiu codziennym tancerzy i przygotowaniach do występów: treningach, podróżach, zawodach.
Autor: Rafał S
Wszelkie prawa zastrzeżone.