Wiesio Szoł w Polsacie
Ten pomysł wydał mi się dziwny. Może ze względu na tytuł. Może ze względu na fakt, iż przypomina mi o innym kabaretowym przerywniku, który wydał mi się szalenie irytujący- "Chórze im. Damczesława Jarząbka", z którym w 96 roku startowało RTL7. Jak widać Polsat eksperymentuje z polską produkcją, co przynosi różne rezultaty. Cieszy mnie to- niech próbuje...„Wiesio Szoł” to 12 minutowy zestaw 2-3 minutowych skeczy
oraz filmów slapstikowych plus przerywniki. Tytułowy bohater, Wiesio (Arkadiusz Jakubik), wciela się we wszystkie role główne, a także drugoplanowe i występuje wraz ze statystami we wszystkich slapstikach. W skeczach partnerują mu Aktor (Piotr Zelt), Aktorka (Agnieszka Włodarczyk) i statyści. O ile w slapstikach oglądamy zawsze Wiesia (w tym samym kostiumie, tworząc tę samą charakterystyczną postać), o tyle w skeczach Wiesio nieustannie zmienia kostiumy i charakteryzację, niczym kameleon przeobraża się w różne, najdziwniejsze postacie: starców, kobiet, lekarzy, krasnoludków, policjantów, treserów kaktusów, Murzynów, dzieci, kucharzy, prezenterów i odgrywa coraz to inne, główne role. W programie tym wszystko kręci się wokół Wiesia, na wzór Jasia Fasoli, czy też legendarnego Benny Hilla. Krótka charakterystyka postaci Wiesia jako bohatera slapstików Wiesio - to imię rodzi pozytywne skojarzenia z prostym „chłopkiem-roztropkiem” - jest kwintesencją „polskich” cech osobowościowych. Jest złośliwy, jeśli ktoś nadepnie mu na odcisk, więc musi się odegrać. Jest samotnym kawalerem. Jest strachliwy, nieśmiały, safandułowaty (szczególnie wobec kobiet). Lubi kłamać, a potem, aby wszystko odkręcić, staje „na głowie” i robi najróżniejsze głupstwa. I niczym samotny pechowiec sam zastawia na siebie pułapki. Doskonałe połączenie Jasia Fasoli, Benny Hilla i Pierre’a Richarda, Bogumiła Kobieli i Wojciecha Pokory (z filmów: „Poszukiwany, poszukiwana”, „Alternatywy 4”). Skrzyżowanie Człowieka-Myszy, z bezczelnym, ale przerażonym sprzedawcą Martwej Papugi z Monty Pythona. Zakompleksiony, ale potrafi być czuły i delikatny. Zgryźliwy, ale na swój prosty, chłopsko-swojski sposób inteligentny. Czasem choleryk, czasem wyrachowany drań. Nieco zdemoralizowany. Rozbiegane oczka, przygarbiona sylwetka
i nerwowa aktywność wyróżniają go z tłumu podobnych mu, zwykłych ludzi. Skecze: Tutaj kłania się cała stylistyka humoru „Monty Pythona”. Abstrakcyjnego, czarnego, angielskiego, itd... Nie znaczy to jednak, że uciekamy od skeczu obyczajowego, aktualnego. Wręcz przeciwnie. To co nas nie bawi, to polityka z nazwiskami, małyszomania i inne wytarte schematy dowcipu.Wiesio w skeczach jest kameleonem, który gra różne role w swoim „szoł”, ale kameleonem posiadającym zestaw „wiesiowych” cech. Może być lekarzem, prezenterem telewizyjnym, policjantem, ale zawsze pozostaje nieśmiertelnym Wiesiem.
Slapstiki Charakteryzują się prostym, osadzonym realizacyjnie, dowcipnym pomysłem. Realizowane są w konwencji „przyspieszonego”, czarno-białego filmu niemego i kładą nacisk na humor obyczajowy. Występuje w nich Wiesio razem z grupą kilku statystów – charakterystycznych typów w rodzaju: Drab, Ślepy, Gruba, Stary, Ładna. Slapstiki odwołują się do tradycji klasycznych komedii Charlie’go Chaplina, Flipa i Flapa, Bustera Keatona, czy wreszcie bliższego współczesności Benny Hilla. Zasada działania Wiesia w tych filmikach jest bardzo prosta. Najpierw konflikt. Potem złośliwa zemsta Wiesia, a na koniec porażka puentująca jego poczynania. Przerywniki:Krótkie, trzydziesto sekundowe przerywniki w rodzaju: przegląd prasy, prognoza pogody, relacja sportowa, czy też swoisty koncert życzeń pojawiają się, aby zdynamizować program. Tutaj również nie mogło zabraknąć Wiesia, który oczywiście wciela się we wszystkie role. emisja: soboty; g. 20:30 (odc. 1), g. 21:30 (odc. 2)
odc. 1, 2 – sobota; 1. marca 2003; g. 2030
Autor: Rafał S
Wszelkie prawa zastrzeżone.