14 września na antenie BBC Prme pojawiło się dwutysięczne wydanie programu "Top of The Pops" Popularna brytyjska lista przebojów ukazuje się od 38 lat. Najdłużej nadawana na świecie audycja muzyczna, która ściąga największe światowe gwiazdy by wykonały na scenie swoje przeboje to także popularny format oferowany za granicą. Nadawca niemieckiego RTL prezentuje przemontowany program pod gusta lokalnego widza. I nie jest wyjątkiem- Top of the Pops jest nadawany do 88 krajów. Szkoda, że żadna polska stacja nie nadaje podobnego, międzynarodowego programu. TVN kiedyś proponował Pepsi Chart, lecz teraz w Polsce jest dostępna tylko w radiu. Oto kilka ciekawostek....
Lista przebojów Top of the Pops miała premierę na antenie 1 stycznia 1964 roku, o godzinie 18.36.
Program został nadany z zaadaptowanego kościoła w Manchesterze, a całość poprowadził Jimmy Savile.
Na scenie jako pierwszy zaprezentowano przebój I Wanna Be Your Man Rolling Stonesów.
W pierwszym programie udział wzięli: The Rolling Stones, Dusty Springfield, The Dave Clark Five, The Hollies oraz The Swinging Blue Jeans. Nagrano wówczas również występy Cliffa Richarda & The Shadows, Freddiego & The Dreamers oraz The Beatles (zagrali swój przebój I Want To Hold Your Hand).
Format programu zawsze pozostał ten sam: każdy odcinek bazuje na cotygodniowej liście przebojów Top 40 i kończy się aktualnym numerem 1.
Oświetlenie w studiu to przeciętnie około 1700 lamp – czyli tyle, ile potrzeba na dużym koncercie.
Obraz w studio rejestruje sześć kamer.
Program miał do tej pory dziewięć różnych dżingli oraz siedem logo.
Przez lata do dyspozycji programu było pięć grup tanecznych: The Go-Jo’s; Pan’s People; Ruby Flipper ; Leg’s & Co oraz Zoo.
Status Quo and Cliff Richard występowali w programie przez cztery dziesięciolecia – w latach 60-tych, 70-tych, 80-tych oraz 90-tych.
Widzowie Top of the Pops zobaczyli chłopców z Take That aż 43 razy (na żywo oraz w występach nagranych z wyprzedzeniem).
Między pierwszym a drugim pojawieniem się Madonny w programie minęło prawie 12 lat (grudzień 1984 – listopad 1996).
Najdłuższą przerwę między wykonaniami tego samego utworu w programie miał Tom Jones, który swój przebój Its Not Unusual zaprezentował najpierw w lutym 1965 roku, a potem w czerwcu 1987 roku.
Od czasu wydania swego pierwszego hitu w roku 1980. Prince musiał czekać aż piętnaście lat zanim „zadebiutował” w Top of the Pops w roku 1995.
To nic w porównaniu z legendą muzyki ska, Prince Busterem, który od czasu swego pierwszego hitu (Al Capone, 1967), czekał 31 lat na swój pierwszy występ w programie w 1987 roku, kiedy zagrał Whine & Grine.
Jedynym nienotowanym na listach przebojów zespołem, który wystąpił w programie był Bis – wystąpili z utworem Candy Pop.
W historii programu zapisał się również R Kelly – towarzyszyło mu bowiem aż 43 ochroniarzy.
Rekord za największą liczbę osób na scenie należy do Fat Les – 75 osób wykonywało utwór Jerusalem. Scena, na której występowali, omal się nie zawaliła.
Publiczność wtargnęła na scenę pięc razy – za pierwszym razem podczas hitu Nirvany Smells Like Teen Spirit. Od tego czasu były cztery „inwazję” na scenę – podczas występów Backstreet Boys, Symposium, Oasis oraz Limp Bizkit.
Judge Dread przoduje w ilości zakazanych piosenek w Top of the Pops – żaden z jego dziewięciu Top 40 hitównie został zagrany w programie.
Podczas 500-ego programu Top of the Pops w październiku 1973 roku, występ Cliffa Richarda został przerwany, gdy scenę zasypał grad peruk. Sprawcami zajścia byli artyści zespołu The Who, którzy znudzeni czekaniem na występ splądrowali garderoby.
Szanowany zespół rockowy Steeleye Span raz występował w szeregach innego zespołu Wombles, ponieważ Mike`owi Battowi (szefowi Wombles) brakowało muzyków by zagrać hit Superrwomble.
W 1967 roku Jimi Hendrix próbował śpiewać z playbacku Purple Haze, podczas gdy omyłkowo puszczono płytę Alana Price`a.
W październiku 1982 roku Midnight Runners pojawili się w Top of the Pops by przedstawić utwór Jackie Wilson Said – ich hołd dla legendy soulu. Na ekranie za nimi pojawiło się jednak ogromne zdjęcie Jockiego Wilsona, zawodnika gry w rzutki.
Tony Burrows to najwszechstronniejszy wykonawca Top of the Pops: występował w programie jako członek zespołów Edison Lighthouse, White Plains, the Brotherhood oraz Man and the Pipkins. Był nawet taki tydzień w lutym 1970 roku, gdy w jednym programie wystapił z dwoma zespołami.
Autor: Rafał S