Nowi w Samym Życiu
Popularni aktorzy dołączą do ekipy telenoweli- poinformował nadawca w komunikacie. Od 18 grudnia na ekranie pojawiać się będzie Edyta Olszówka, 17- Piotr Polk, 19- Bartłomiej Świderski. Trudno ocenić czy jest to objaw popularności czy konieczność zmian. Nie pierwsza opera mydlana stacji komercyjnej zniknęła z anteny, a ci sami aktorzy przechodzą z planu na plan
Edyta Olszówka
Edyta Olszówka urodziła się 15 grudnia 1971 roku, w Lublinie. Jak sama przyznaje musiało upłynąć dużo czasu, aby ją zauważono i doceniono jej talent aktorski. By móc grać przyjmowała role i epizody w teatrze oraz w filmie, występowała gościnnie na scenach wielu miast. Lecz jej upór i praca zaprocentowały. Od 1991 roku możemy ją podziwiać w wielu filmach, teatrach telewizji oraz programach. Już jako mała dziewczynka lubiła występować. W dziecięcym konkursie piosenki wygrała, śpiewając utwór Izabeli Trojanowskiej - „Wszystko czego dziś chcę”. Od zawsze pociągała ją magia kina i teatru, wiedziała, że zostanie aktorką, ale po maturze przezornie złożyła dokumenty na dwa wydziały: filologię hiszpańską w Poznaniu i do łódzkiej Filmówki. Wzorem kobiety jest dla niej Marilyn Monroe. Jak sama mówi: „Uważam, że była piękną kobietą, wręcz dziełem sztuki i genialną aktorką. Nieprzypadkowo stała się mitem, legendą i najjaśniejszą z gwiazd światowej filmoteki. Dużo czasu spędziłam na czytaniu książek o niej. Identyfikowałam się z nią
i fascynowałam już od dzieciństwa”.
Edyta Olszówka to jedna z najbardziej obiecujących aktorek młodego pokolenia. Jest związana z Teatrem Powszechnym w Warszawie. Została zapamiętana i wyróżniona, między innymi za rolę w sztuce - „Spacerek przed snem”, wystawianej w warszawskim Lapidarium
oraz rolę Helen z „Kaleki z Inishmaan” w Kaliszu.
W 1999 roku na Festiwalu Filmów Fabularnych w Gdyni otrzymała nagrodę za najlepszą rolę komediową w filmie „Pół serio”. We Włoszech i Francji otrzymała nagrodę za najlepszą rolę kobiecą w filmie „Elvis i Marilyn” Armando Manniego. Była dwukrotnie nominowana do Warszawskiej Nagrody Teatralnej Feliksa a w 2000 roku otrzymała Nagrodę Byka, przyznawaną przez miesięcznik „Sukces”.
Filmy:
1991- Europejska noc
1992- Psy
1993- Motyw cienia
1994- Anioł śmierci
1994- Spis cudzołożnic
1995- Prowokator
1996- Śniadanie do łóżka
1997- Elivis i Marilyn
1998- Złoto dezerterów
2000- Pół serio
2001- Tam i z powrotem
Seriale:
1993- 40-latek 20 lat później
1995- Ekstradycja
1999- Ja, Malinowski
2000- Dom- seria III
2000- Taksówka z numerem 1
2001- Garderoba damska
/ w zestawieniu brakuje "Rodziców nie ma w domu"- hitowego minisitcomu tvn/
Jej postać:
Maria Majewska jest młodszą siostrą Marty Ignis. Miały różnych ojców. Ojciec Marii, drugi mąż Urszuli, matki obu sióstr, zmarł około roku 1990. Zostawił spory majątek. Już u schyłku lat osiemdziesiątych miał pod Warszawą laboratorium i fabrykę kosmetyków. Obie wyrastały w bogatym domu i na pozór niczego im nie brakowało. Jednak Marta zawsze uważała siebie za pokrzywdzoną przez los. Swojego ojca właściwie nie znała. Zmarł, kiedy była jeszcze zupełnie mała. Kiedy urodziła się Marysia, Marta straciła zainteresowanie matki i poczuła się zupełnie opuszczona. Nie była to oczywiście do końca prawdą, ale Marta tak to odczuła.
Maria po Borowiaku odziedziczyła cały majątek. Podzieliła go jednak sprawiedliwie pomiędzy siebie, siostrę i matkę, wbrew woli ojca. Matka obawia się, że Marta zdradzi Marii prawdę o jej ojcu, który sypiał z Martą. Matka przyjmuje za dobrą monetę twierdzenie Marty o tym, że była molestowana; nie wie, że to sama Marta uwiodła swego ojczyma. Maria nie ma o tym pojęcia. Nie wie również, że Ryszard i Marta znów są kochankami.
Maria kilka lat temu wyszła za Ryszarda. Teraz mieszka wraz z nim, matką i siostrą
w jednym domu. W przeciwieństwie do swojej przyrodniej siostry nie ma talentów do interesu; kiedy ją poznajemy, żyje w swoim świecie pogrążona w pracy naukowej i wydaje jej się, że jest szczęśliwa. Ryszard okazał się kiepskim mężem; szybko zaczął ją lekceważyć
i wykorzystywać. Maria straciła dziecko, jak sądzi z własnej winy. Po kłótni z Ryszardem pozostawiła je na kilka godzin, kiedy wróciła, już nie żyło. Ryszard całkowicie zrzucił winę na nią.
Maria jest pracownikiem naukowym na Uniwersytecie. Zajmuje się badaniami socjologicznymi, statystyką itp. Żyje spokojnie, swój czas dzieląc między dom a pracę naukową. Zdominowana całkowicie przez siostrę i własnego męża, wykorzystujących jej naiwność i poczucie winy. Takie życie wiodłaby pewnie nadal, gdyby pewnego dnia Marta nie wpadła na pomysł, że Maria powinna zacząć pracę w redakcji „Samego Życia”. Marta chce mieć „swojego” człowieka w gazecie. Maria broni się z początku przed tym, jednak pod wpływem męża i stanowczych nalegań siostry zgadza się.
Maria nie zdaje sobie sprawy przed jak trudnym staje zadaniem. Dziennikarze są jej niechętni, ponieważ wiedzą, że Maria „jest od Ignis”, jednak nie zdają sobie sprawy, że są to siostry (noszą inne nazwiska). Nowa sytuacja wyzwala w Marii nowe siły i ambicje. Chce, żeby Marta była z niej zadowolona.
Niedługo po podjęciu pracy Maria zostaje zaproszona do programu telewizyjnego – talk show „Kuba Wojewódzki”. Tam spotyka Leszka Retmana - lekarza, przedstawiciela organizacji „Lekarze ponad granicami”; przystojnego, dowcipnego, inteligentnego, młodego mężczyznę, który jest drugim obok niej gościem programu. Niestety, to spotkanie nie kończy się najlepiej – na skutek szeregu zdarzeń przed i w trakcie programu; ataku redaktora prowadzącego, nieporozumień z Leszkiem, Maria nie potrafi się opanować. Zdenerwowana, broni się, upatrując w Leszku Retmanie swojego wroga; atakuje na oślep i zrywa program. Redakcja „Samego życia” uznaje to za kompromitację.
Jednak Leszek widzi to zupełnie inaczej, jest zakochany. Jakże trudno będzie mu przekonać do siebie Marysię, załamaną, rozgoryczoną, nie przyznająca się nawet przed sobą, że młody lekarz też zrobił na niej wrażenie. Muszą się spotkać ponownie, ponieważ się kochają!
Maria zacznie się zmieniać. Powoli odkrywana prawda o własnym mężu spowoduje, że poczuje się zwolniona z przysięgi i zdolna do przyjęcia jedynej prawdziwej miłości – Leszka.
Jej starania w redakcji zaczną przynosić owoce. Maria okrzepnie, stanie na nogach i kiedy Marta rozkaże jej odejść z gazety, po raz pierwszy sprzeciwi się. Rozpocznie walkę
o wszystko, o siebie, o Leszka, o gazetę. To kobieta inteligentna, ale z kompleksami, nękana poczuciem winy, uważana przez resztę rodziny za życiową niedojdę. Do czasu...
Piotr Polk jako Ryszard Majewski jest mężem Marii Majewskiej. Chemik z wykształcenia, studiów nie skończył. Pochodzi z biednej po PGR-owskiej wsi. Człowiek konkretny, bez wielkiej wyobraźni. Namiętny kochanek. Poznali się z Martą, kiedy rozpoczął pracę
u Borowiaka, jej ojczyma. Zaczęli się spotykać. Marta imponowała Ryszardowi. Marta imponowała. Był gotów się z nią ożenić, również z powodów finansowym. Ale Marta zaproponowała mu, żeby ożenił się z jej siostrą Marią (Edyta Olszówka) i w ten sposób zdobędzie pieniądze jej ojczyma. Żeby to przeprowadzić oboje odegrali komedię rozstania (Maria nigdy inaczej nie związałaby się z chłopakiem swojej siostry) i doprowadzili do jego ślubu z Marią. Marta chce za wszelką cenę być niezależna i we wszystkim rozdawać karty. Odrobina poczucia winy wobec siostry, odzywająca się czasem u Marii jest oczywiście wykorzystywana przez Martę i Ryszarda Maria ma poczucie, że w jakiś sposób odebrała narzeczonego siostrze. Głównym argumentem dla niej jest to, że do tej pory Marta pozostaje samotna. Teraz Ryszard ma nareszcie to, czego zawsze pragnął, a nawet więcej. Od pewnego czasu ponownie romansuje z Martą. Żyje luksusowo (na czym mu w życiu najbardziej zależało), jako dyrektor firmy kosmetycznej założonej przez Borowiaka i rozwiniętej przez Martę. Jego poczuciu męskości nic nie zagraża, dopóki Maria nie pozna Leszka. Ryszard natychmiast wyczuje zagrożenie i potraktuje je poważnie. Jednak działając w tej sprawie zbyt się odsłoni, pokaże swoją prawdziwą twarz i Maria zrozumie, że nie jest wart jej miłości
i poświęcenia. Od tej pory w domu Ignisów Majewskich zaczną się zmiany i rewolucje.
Bartłomiej Świderski jako Leszek Retman stanie się wielką miłością Marii. Przekroczył trzydziestkę. Urodził się w Warszawie, w rodzinie nauczycielskiej; matka zmarła, gdy miał 3 lata; wychowywał go ojciec. Miał doskonały kontakt z ojcem - przyjacielski, kumpelski układ. Niedługo przed maturą ojciec Leszka miał atak serca i zmarł na jego rękach. Leszek pod wrażeniem tej śmierci i tego, że nie był w stanie udzielić mu właściwej pomocy – zdecydował się na studia medyczne. Skończył je około 1992 roku. W związku z przemianami politycznymi w Polsce i totalnym bałaganem pierwszych lat po upadku komunizmu, Leszek zdecydował się nawiązać współpracę z UNESCO. Obecnie działa w ramach organizacji „Lekarze Bez Granic”. Ostatnio był przez pewien czas w Afryce, stąd jego książka - „Powszechny Cud”. Jest specjalistą w dziedzinie chorób tropikalnych, a także w leczeniu
i profilaktyce AIDS.
Leszek jest człowiekiem otwartym i spontanicznym, łatwo zjednuje sobie ludzi. Uwielbia kobiety, ale jego relacje z nimi były dotąd raczej powierzchowne. Ubiera się ze swobodną elegancją.
Należy do pokolenia ludzi, którzy dobrze zarabiają, realizują się zawodowo w różnych miejscach świata, mają kontakty z różnymi kulturami, w każdej chwili są gotowi wyjechać na kontrakty, lubią życie i potrafią się nim cieszyć, natomiast nie szukają stałych związków emocjonalnych. Dopiero spotkanie z Marią spowoduje, że Leszek zastanowi się nad swoim życiem i zapragnie stabilizacji. Będzie walczył o miłość Marii i dzięki niej dojrzeje.
Autor: Rafał S
Wszelkie prawa zastrzeżone.