Nowa telenowela Polsatu
Polsat zaprasza na nową polską telenowelę o pracownikach gazety "Samo życie". Sam nie widziałem jeszcze tego serialu, opieram się więc na informacjach prasowych, proszę o komentarze. Szczególnie interesujące jest stwierdzenie, że Polsat chce przyciągnąć widzów, dla których był dotąd telewizją przaśną. Cieszy, że nadawca po latach zdał sobie sprawę, że jest tak odbierany
Jest to wielowątkowa opowieść o ludziach żyjących, działających w wielkim mieście; nowoczesna w formie, i nieco poważniejsza w treści, niż większość codziennych seriali. Ulokowanie bohaterów w redakcji rozwijającego się dziennika pozwala autorom pokazać różne grupy i środowiska, daje możliwość poruszenia wielu problemów dzisiejszej Polski.
Redakcja, to miejsce, w którym spotykają się nasi bohaterowie, ale towarzyszymy im też w ich codziennych domowych, rodzinnych sprawach. Poznajemy ich osobiste problemy, zawikłane często historie z przeszłości. Tak jest w przypadku Pawła Dunina, nowego naczelnego. Jest to mężczyzna w sile wieku, wykształcony, wysportowany, bardzo dobrze sytuowany i zdawałoby się u szczytu życiowego powodzenia. Jednak, razem z pełną uroku Agnieszką, nowym gońcem redakcyjnym, powoli odkrywamy jego życiowy dramat, jakim była dla niego utrata żony, kalectwo syna.
Agnieszka przyjechała z prowincji, tak jak Kinga i Jolka. Ich losy to różne warianty typowej dziś sytuacji: młodzi z prowincji, którzy w wielkim mieście szukają swojej życiowej szansy.
Agnieszka jest siostrzenicą Janiny Kubiak, redakcyjnej sprzątaczki, wdowy, utrzymującej i wychowującej trzech synów teraz już w wieku od 16 do 30 lat. To robotnicza rodzina z trudem, ale jakoś do tej pory wiążąca koniec z końcem. Ciężkie czasy dopiero nastaną, kiedy najstarszego syna Mirka wyrzucą z pracy w jednej z fabryk, a żona pozostawi go z ośmioletnim synkiem i wyjedzie do Niemiec w pogoni za finansowym szczęściem. Średni syn Grzegorz wróci z wojska i zamiast powrócić do pracy w piekarni zajmie się podejrzanymi interesami, w które wciągnie w dodatku swego młodszego (16-letniego) brata Jarka. Jarek trenuje boks, jest pod opieką trenera, który zastępuje mu ojca, ale to niełatwy chłopak i Janina będzie jeszcze miała z nim kłopoty.
Żoną Andrzeja Kornackiego, 40-letniego dziennikarza "Samego życia" jest Barbara, doskonały lekarz kardiolog. To bardzo kochające się małżeństwo, mające jedną córkę 14-letnią Małgosię. Małgosia jest adoptowana, ale o tym jeszcze nie wie. Andrzej miał nadzieję zostać naczelnym gazety, miał jej koncepcję, niestety wydaje się nie rozumieć, na czym polega komercja.
Barbara otrzymuje propozycję startowania w konkursie na ordynatora. Kiedy go wygra, znajdzie się "po drugiej stronie" lekarskiej codzienności, zetknie się z problemami reformy służby zdrowia, jej administrowaniem, słowem z tym, o czym dzisiaj dyskutują wszyscy.
Koleżanka redakcyjna Andrzeja, Elżbieta Rowicka ma pozornie bardzo szczęśliwą rodzinę, udane małżeństwo. Jej mężem jest Henryk, 48-letni dyrektor dużego, pięknego liceum. Ich szczęście, w przeciwieństwie do może nieco chaotycznych i zalatanych Kornackich, to jednak tylko pozory. Henryk jest człowiekiem bardzo zasadniczym, o konserwatywnych, sztywnych poglądach na to, co moralne, a co nie, jak należy wychowywać, postępować. Elżbieta po dwudziestu niemal latach małżeństwa (mają dwoje dzieci, Agatę, 16 lat i Krzysia 8 lat) źle czuje się w tym domu. Chce się rozwieść. To szok dla rodziny, dla córki, dla Henryka. Elżbieta próbuje być konsekwentna. Jednak zdarza się coś, co wszystko ustawia w zupełnie innym świetle, zarówno konflikty domowe, jak i poglądy samego Henryka. Henryk, chcąc pomóc ofierze wypadku, oddaje krew. Badanie wykazuje, że jest zarażony wirusem HIV. Od tej pory życie Henryka ulega zasadniczej zmianie. Dlaczego jest zakażony to kolejna zagadka. Życie zmusi Henryka do rewizji dotychczasowych poglądów i zasad.
Zarówno rodzina Kornackich, jak i Rowickich to rodziny typowo inteligenckie ze wszystkimi dzisiejszymi problemami tej grupy: utrata misji, poszukiwanie swojego miejsca w społeczeństwie kultury masowej, nowych stosunków finansowych, tworzenia opinii.
Kolejnym domem, który poznajemy jest dom Teresy Jankowskiej (28 lat), młodej gwiazdy dziennikarskiej "Samego życia". Mieszka tylko z matką, Danutą, byłą primabaleriną, dominującą i nieco egoistyczną kobietą, która toczy nigdy nie zakończoną walkę ze swoją córką.
Kilka jeszcze innych postaci dopełnia ten obraz. W zamierzeniach autorów ma to być obraz współczesnego, wielkomiejskiego życia w Polsce po 12 latach przeobrażeń społecznych i ustrojowych. Związanie tak różnorodnych bohaterów z gazetą pozwoli pokazać bardzo szeroką panoramę społeczną. Da możliwość penetracji najróżniejszych grup społecznych, dotykania wielu spraw; ukazywania zmian, jakich jesteśmy świadkami. Problem tolerancji, wyrażony najjaskrawiej w wątku Henryka Rowickiego jest jednym z najważniejszych dla autorów serialu. Mamy nadzieję, że stanie się taki również dla widzów.
Oczywiście jak w każdym serialu nie problemy społeczne, ale indywidualne ludzkie historie stanowią o poszczególnych wątkach. Nie zabraknie wśród nich wątków miłosnych interesujących już na starcie, z powodu pozornego "niedopasowania" bohaterów, różnicy wieku czy wykształcenia. Jaka jest "miłość niemożliwa" początku XXI w.?
Dwie z naszych bohaterek dążą do zerwania swego związku, to one odchodzą od swoich mężów, nie odwrotnie. To też pewien znak czasu, który chcemy pokazać: sytuacja kobiety, jej samopoczucie.
Nowym serialem mamy nadzieję zainteresować nie tylko dotychczasową wierną publiczność Polsatu, ale przyciągnąć także nowych widzów, tych, którzy oglądali Polsat okazjonalnie i dla których była to do tej pory telewizja "przaśna".
Poruszanie problemów tak różnych środowisk powinno zainteresować nowego, lepiej wykształconego widza; ukazanie sytuacji kobiet czy młodych ludzi, dopiero wstępujących w życie, mówienie w ten sposób o ich problemach, pozwoli przyciągnąć do serialu część młodzieży.
"Samo życie" to tytuł, który, zdaniem autorów, zapowiada dokładnie zawartość
Autor: Rafał S
Wszelkie prawa zastrzeżone.